روزهای تلخ استقلال از زمانی آغاز شد که مجتبی جباری عطای م
روزهای تلخ استقلال از زمانی آغاز شد که مجتبی جباری عطای ماندن در این تیم را به لقایش بخشید و ابتدا به سپاهان و سپس به الاهلی قطر رفت. تا همین 2، 3 سال پیش خیلی‌ها به جباری ایراد می‌گرفتند که همیشه کمترین تمرین را انجام داده و در بدنسازی‌ها حاضر نمی‌شود ولی بیشترین پول را از استقلال می‌گیرد اما نگارنده همان زمان هم اعتقاد داشتم حضور جباری حتی در نیمی از بازی‌های استقلال در طول فصل تضمینی است بر کسب حداکثری امتیازات در آن بازی‌ها، بنابراین وجود او با هر رقمی متضمن موفقیت استقلال خواهد بود.
در دوره اول حضور مظلومی، او سعی کرد با جذب فریدون زندی و حتی جاسم کرار سطح اتکای استقلال به جباری را کاهش دهد و هر چند تا اندازه‌ای موفق بود ولی رد پای مجتبی در تنها قهرمانی مظلومی با استقلال کاملاً مشهود بود. پس از همان سال بود که جباری برای همیشه از استقلال رفت و نه کرار و نه هیچ بازیکن دیگری نتواست جای خالی او را پر کند. هافبک عراقی هر چند فصل گذشته یکی از 2، 3 مهره کلیدی آبی‌ها بود اما میان نقش او و نقشی که مجتبی جباری ایفا می‌کرد، زمین تا آسمان فاصله بود اما لااقل وجودش این حُسن را داشت که استقلال از وجود یک «پلی‌میکر» و یک شماره 10 کلاسیک در پشت‌سر مهاجمانش برخوردار بود. جاسم کرار هم هر زمان عصبی محروم نبود، در بردهای استقلال تأثیرگذار بود اما همین بازیکن هم‌اکنون زمزمه جدایی سر داده و قصد دارد پیراهن آبی را از تن خارج کند! متأسفانه مشکل نداشتن «پلی‌میکر» تنها محدود به استقلال نیست و حتی تیم‌ملی و کروش هم از زمان جدایی جباری نتوانسته‌اند جایگزین مناسبی برای این پست دست و پا کنند و این‌گونه است که سپاهان در لیگ چهاردهم دقیقاً پس از بازگشت دوباره محرم نویدکیا از این رو به آن رو شد و در نهایت توانست پنجمین جام قهرمانی لیگ برتر را بالای سر ببرد. نیاز امروز استقلال جذب یک «پلی‌میکر» است کما اینکه این مهره را در لیگ‌های دیگر و در بین بازیکنان خارجی جستجو کند. استقلال اگر رابط مناسبی میان خط میانی و خط حمله‌‌اش نداشته باشد، امسال هم در گلزنی با مشکل مواجه خواهد شد و این عامل ممکن است به ناکامی دوباره این تیم و همین‌طور پرویز مظلومی بینجامد.
در دوره اول حضور مظلومی، او سعی کرد با جذب فریدون زندی و حتی جاسم کرار سطح اتکای استقلال به جباری را کاهش دهد و هر چند تا اندازه‌ای موفق بود ولی رد پای مجتبی در تنها قهرمانی مظلومی با استقلال کاملاً مشهود بود. پس از همان سال بود که جباری برای همیشه از استقلال رفت و نه کرار و نه هیچ بازیکن دیگری نتواست جای خالی او را پر کند. هافبک عراقی هر چند فصل گذشته یکی از 2، 3 مهره کلیدی آبی‌ها بود اما میان نقش او و نقشی که مجتبی جباری ایفا می‌کرد، زمین تا آسمان فاصله بود اما لااقل وجودش این حُسن را داشت که استقلال از وجود یک «پلی‌میکر» و یک شماره 10 کلاسیک در پشت‌سر مهاجمانش برخوردار بود. جاسم کرار هم هر زمان عصبی محروم نبود، در بردهای استقلال تأثیرگذار بود اما همین بازیکن هم‌اکنون زمزمه جدایی سر داده و قصد دارد پیراهن آبی را از تن خارج کند! متأسفانه مشکل نداشتن «پلی‌میکر» تنها محدود به استقلال نیست و حتی تیم‌ملی و کروش هم از زمان جدایی جباری نتوانسته‌اند جایگزین مناسبی برای این پست دست و پا کنند و این‌گونه است که سپاهان در لیگ چهاردهم دقیقاً پس از بازگشت دوباره محرم نویدکیا از این رو به آن رو شد و در نهایت توانست پنجمین جام قهرمانی لیگ برتر را بالای سر ببرد. نیاز امروز استقلال جذب یک «پلی‌میکر» است کما اینکه این مهره را در لیگ‌های دیگر و در بین بازیکنان خارجی جستجو کند. استقلال اگر رابط مناسبی میان خط میانی و خط حمله‌‌اش نداشته باشد، امسال هم در گلزنی با مشکل مواجه خواهد شد و این عامل ممکن است به ناکامی دوباره این تیم و همین‌طور پرویز مظلومی بینجامد.
- ۶۵۵
- ۰۹ تیر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط