گر چه قلب من دیوانه به نامت شده است

گر چه قلب من دیوانه به نامت شده است
عاشق مهر رخت یا که مرامت شده است

یک نظر کردی و رفتی و ندانی که چه شد
بعد تو باز درین شهر قیامت شده است

خاک و خون شد همه در کوچه ی تنهایی دل
آری آری که کنون وقت غرامت شده است

بسکه آزرده شده خاطر دلبسته ی ما
تا ابد مهر کسی بر تو حرامت شده است

قامت سروی تو سبز تر از دشت ارم
گر چه دل بر سر جان از قد و قامت شده است

یک نظر از تو نشد قسمت اقبال بدم
بی نصیب همچو منی کس ز کلامت شده است ؟

گر چه ماه رخ تو داس بر این خرمن من
حاصلم سرزنش و کوه ملامت شده است

اشتیاق من و عطشانی این دشت جنون
عاقبت بر دل تو بار ندامت شده است

دل آزاده ی من بند شده کنج غمی
گر چه دیوانه ی تو عاشق رامت شده است

همچنان باز به انکار "حزین" سعی نکن
باورت کرده چنین کشته و خامت شده است