بعضی روزها، دلم می‌خواهد دنیا را از پشت پنجره‌ای پر از نو

بعضی روزها، دلم می‌خواهد دنیا را از پشت پنجره‌ای پر از نور تماشا کنم...

دست‌هایی که عطر گل‌ها را فراموش نمی‌کنند،
موهایی که بوی باد گرفته‌اند،لباسی که با نسیم برقصد، موسیقیِ آرام، چند صفحه از یک کتاب، و دلِ کوچکی که هنوز از دیدن پروانه‌ها ذوق می‌کند،و دلی که برای خوشحال بودن، منتظر معجزه نمی‌ماند.
آدم اگر بلد باشد، از عطر یاس، از رقص پرده‌ها با نسیم، از آسمان بعد از باران، از لبخندهای بی‌دلیل و از سکوتِ دوست‌داشتنیِ یک عصر، برای خودش بهشت می‌سازد.

آخر مگر خوشبختی غیر از همین لحظه‌های کوچک است؟ همین که بی‌دلیل لبخند بزنی، چشمانت برق بزند، و قلبت هنوز به زیبایی‌های ساده ایمان داشته باشد... 🌸🤍🦋
می‌خواهم آن‌قدر آرام زندگی کنم که حتی گل‌ها هم نامم را با عطرشان صدا بزنند.