به یاد همه ی پدرها

به یاد همه ی پدرها


از ( پدر) گفتم روانم شاد شد
خانه ی جان و دلم آباد شد

از پدر گفتن سخن آسان نیست
عشق او را نقطهء پایان نیست

از( پدر) گفتن صفایی دیگر است
گرچه فردوس زیرپای(مادر)است

از ( پدر ) گفتن صفا می آورد
یاد رویش روح را می پرورد

گرچه یادش از جهانی خوشتر است
یا به معنی از جهان اولیتر است

روی پر مهرش کمال الفت است
قلب پاکش کان عشق و رحمت است

او جبینش بوسه گاه ماه بود
سینه ی او عشق را درگاه بود

صورتش خورشید عالمتاب بود
ماه بود و چشمه ء مهتاب بود