به دنیا که آمدم گفتند: این اسم توست

به دنیا که آمدم گفتند: این اسم توست
و اینهاهم پدر و مادر تو، تو وظیفه داری
آنهارا دوست بداری و با آنها زندگی کنی.
این کشور توست و این قوانینش، باید
به نحو احسن آنهارا رعایت کنی و اگر
لازم باشد جانت را هم برایش بدهی.
این دین توست و این هم مقدساتش؛
تو باید به آنها احترام بگذاری؛ نباید زیاد
درباره اش فکر کنی که نکند زبانم لال
شک رخنه کند در دل اعتقاداتت!
و از همان لحظه بود که مرا حبس کردند
در خط قرمز اعتقادهایشان و هر روز
در گوشم از اراده و اختیار و آزادی گفتند.
سالها سعی در شکستن این چهارچوب
کردم اما چه بیهوده...
درست مانند عروسک خیمه شب بازی ای
که آرزو داشت از پس پرده نمایش فرار کند
دیدگاه ها (۴)

بسم الله الرحمن الرحیم برخی روز و شب، غصه می خورند و خود را ...

هر وقت #او بخواهد#داستانکساعت سازی بود که ساعت هم تعمیر می ک...

سناریو: ماه سرخ

قصه سی و هفتم: امام مهدی (عج) و غیبت صغری (بخش پایانی)

𝓕𝓪𝓵𝓵𝓲𝓷𝓰 𝓵𝓸𝓿𝓮 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷 𝓪𝓷𝓭 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷①⑥_بخش اول_ناز کُنی، نَظر کُنی، ...

خسف | قصه سی و یکم: مأمون (بخش دوم)

Nine

(بچه ها از همین الان بگم پایان این فیک غمگینه اگه می خواین ن...

خسف | قصه سی و یکم: مأمون (بخش اول)

با خارها راهش را میبندم: شباهت ضلالت کوماری و بهائیت

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط