دشتها دلگیر و بستان بی فروغ و سرد

دشتها دلگیر و بستان بی فروغ و سرد
شعر مرغان جمله تفسیر غمست و درد
آسمان ابری،زمین خاموش ودل غمگین
برده گلها سر فرو در جیب فردا فرد
می رسد پاییز و وقت الوداعان باز
در فضای باغها پیچیده آهی سرد
بی تو دنیا کلبه ای تاریک و دلتنگست
زندگی شوری ندارد عشق من ، برگرد
بعد فصلی برگ می افتد جدا از باغ
وقت هجرانست و باید خود مهیا کرد
باز می آید بهار و غنچه می خندد
گل بروید سرخ و آبی ، نیلگون و زرد