توهین و تخریب یکدیگر توسط والدین در حضور فرزند یکی از مخ
توهین و تخریب یکدیگر توسط والدین در حضور فرزند، یکی از مخربترین و مسمومترین الگوهای ارتباطی در خانواده است. زیرا:
۱. توهین و تخریب پایههای امنیت عاطفی:
کودک برای رشد سالم روانی، به یک پناهگاه امن عاطفی نیاز دارد که معمولاً توسط پدر و مادر فراهم میشود.
وقتی والدین در مقابل کودک به یکدیگر حمله میکنند، این پناهگاه ویران میشود. کودک احساس میکند دنیای پیشبینیپذیر و امن او در حال فروپاشی است، که میتواند به اضطراب مزمن، احساس ناامنی و حتی اختلالات اضطرابی منجر شود.
۲. الگوسازی رفتارهای ارتباطی مخرب:
کودکان از طریق مشاهده و تقلید یاد میگیرند.
وقتی کودک میبیند که دو نفر مهم زندگیاش برای حل تعارض از توهین، تحقیر و پرخاش استفاده میکنند، این رفتار را به عنوان الگوی نرمال حل مسئله درونی میکند. این امر احتمال تکرار چنین الگوهایی در روابط آینده کودک (با همسالان، همسر و فرزند خودش) را به شدت افزایش میدهد.
۳. دوقطبیسازی و ایجاد تعارض وفاداری
کودک خود را بخشی از هر دو والد میداند. وقتی یکی از والدین دیگری را تحقیر میکند، در واقع بخشی از هویت کودک را نیز مورد حمله قرار میدهد.
فرزند در یک تعارض شدید وفاداری گرفتار میشود: "اگر پدر/مادرم بد است، پس من که بخشی از او هستم، هم بد هستم؟". این میتواند به کمبود اعتماد به نفس، احساس گناه و سردرگمی هویتی بینجامد.
۴. تضعیف تصویر یکپارچه از "والدین"
کودکان برای احساس امنیت، نیاز به دیدن والدین به عنوان یک واحد حمایتگر (حتی اگر مجزا باشند) دارند. توهین متقابل، این تصویر واحد را خرد میکند و کودک را در فضایی پر از تنش، دوگانگی و ترس از طرد رها میسازد.
۵. آسیبهای بلندمدت روانشناختی
تحقیقات نشان میدهند قرار گرفتن مستمر در معرض تعارضات خصمانه والدین، با افزایش ریسک موارد زیر مرتبط است:
· افسردگی و اضطراب
· مشکلات سازگاری اجتماعی و پرخاشگری
· اختلال در عملکرد تحصیلی
· دشواری در ایجاد روابط صمیمانه سالم در بزرگسالی
· احساس ناامیدی نسبت به تشکیل خانواده
توصیه حرفهای:
· حل تعارض در خلوت: اختلافات و بحثهای جدی باید کاملاً دور از چشم و گوش کودکان انجام شود.
· مدلسازی مهارتهای سازنده:
کودکان باید شاهد گفتوگوی محترمانه، گوش دادن فعال، عذرخواهی و جبران بین والدین باشند. اینها درسهای عملی ارزشمندی برای زندگی آینده آنهاست.
· اگر در حضور کودک مشاجره ای بالا گرفت: لازم است والدین به صورت آشکار آشتی و ترمیم رابطه را نیز در حضور کودک نشان دهند تا کودک بیاموزد که تعارضات میتوانند بدون تخریب رابطه، مدیریت شوند.
· درمانگری خانواده: حتما به روانشناس مراجعه شود
۱. توهین و تخریب پایههای امنیت عاطفی:
کودک برای رشد سالم روانی، به یک پناهگاه امن عاطفی نیاز دارد که معمولاً توسط پدر و مادر فراهم میشود.
وقتی والدین در مقابل کودک به یکدیگر حمله میکنند، این پناهگاه ویران میشود. کودک احساس میکند دنیای پیشبینیپذیر و امن او در حال فروپاشی است، که میتواند به اضطراب مزمن، احساس ناامنی و حتی اختلالات اضطرابی منجر شود.
۲. الگوسازی رفتارهای ارتباطی مخرب:
کودکان از طریق مشاهده و تقلید یاد میگیرند.
وقتی کودک میبیند که دو نفر مهم زندگیاش برای حل تعارض از توهین، تحقیر و پرخاش استفاده میکنند، این رفتار را به عنوان الگوی نرمال حل مسئله درونی میکند. این امر احتمال تکرار چنین الگوهایی در روابط آینده کودک (با همسالان، همسر و فرزند خودش) را به شدت افزایش میدهد.
۳. دوقطبیسازی و ایجاد تعارض وفاداری
کودک خود را بخشی از هر دو والد میداند. وقتی یکی از والدین دیگری را تحقیر میکند، در واقع بخشی از هویت کودک را نیز مورد حمله قرار میدهد.
فرزند در یک تعارض شدید وفاداری گرفتار میشود: "اگر پدر/مادرم بد است، پس من که بخشی از او هستم، هم بد هستم؟". این میتواند به کمبود اعتماد به نفس، احساس گناه و سردرگمی هویتی بینجامد.
۴. تضعیف تصویر یکپارچه از "والدین"
کودکان برای احساس امنیت، نیاز به دیدن والدین به عنوان یک واحد حمایتگر (حتی اگر مجزا باشند) دارند. توهین متقابل، این تصویر واحد را خرد میکند و کودک را در فضایی پر از تنش، دوگانگی و ترس از طرد رها میسازد.
۵. آسیبهای بلندمدت روانشناختی
تحقیقات نشان میدهند قرار گرفتن مستمر در معرض تعارضات خصمانه والدین، با افزایش ریسک موارد زیر مرتبط است:
· افسردگی و اضطراب
· مشکلات سازگاری اجتماعی و پرخاشگری
· اختلال در عملکرد تحصیلی
· دشواری در ایجاد روابط صمیمانه سالم در بزرگسالی
· احساس ناامیدی نسبت به تشکیل خانواده
توصیه حرفهای:
· حل تعارض در خلوت: اختلافات و بحثهای جدی باید کاملاً دور از چشم و گوش کودکان انجام شود.
· مدلسازی مهارتهای سازنده:
کودکان باید شاهد گفتوگوی محترمانه، گوش دادن فعال، عذرخواهی و جبران بین والدین باشند. اینها درسهای عملی ارزشمندی برای زندگی آینده آنهاست.
· اگر در حضور کودک مشاجره ای بالا گرفت: لازم است والدین به صورت آشکار آشتی و ترمیم رابطه را نیز در حضور کودک نشان دهند تا کودک بیاموزد که تعارضات میتوانند بدون تخریب رابطه، مدیریت شوند.
· درمانگری خانواده: حتما به روانشناس مراجعه شود
- ۸۰.۶k
- ۱۴ دی ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط