برمن بچشان تلخ ترین زلزله ها

برمن بچشان تلخ ترین زلزله ها
را
چون بغض رساندی به لبم این
گله هارا
من برکه ی خشکیده تو ماه شب یلدا
کم نیست فراموش کنم فاصله ها
را
از مزرعه ی چشم توناگاه پریدم
ترسانده مترسک همه چلچله
هارا!!!
درمنطق چشمان توبایدکه
برقصم....
تا عشق کمی حل کنداین مسئله
هارا
این شانه مردانه که بی من پر
خندست..
سخت است به دوشش بکشد
حوصله هارا
من منتظرم ازلب توسیب بیفتد
از جاذبه انداخته ای مشغله هارا