دل من غصه نخور،تو هم خدایی داری

دل من غصه نخور،تو هم خدایی داری
مطمئن باش که در قلب بزرگش،تو جایی داری

دل من غصه نخور، بازچرا میسوزی؟
غم مخور،چون گذر پوست به دباغ بیفتد روزی

دل من غصه نخور، شیوه ی دنیا این است
هر که بشکست دلی،جزای آن سنگین است

دل من غصه نخور،قاضی درگاه خداست
عدل و دادش ز همه قاضی و قضات جداست

دل من غصه نخور،لذت هر فتح به جنگَش باشد
مزه و شادیه هر گنج به رنجش باشد

دل من غصه نخور ز بی مبالاتیه دوست
چونکه از کوزه همان برون تراود که در اوست

دل من غصه نخور،میگذرد غمهایت
میرسد روز غزل هایت و شادی هایت