تو باید از شعرهایم ،

تو باید از شعرهایم ،
معذرت بخواهی..!
من ،
شهدِ شیرینِ همه ی دوستت دارمهای عالم را
در این واژه ها ریختم،
و پیشکشِ تو کردم..،
تو ،
آنقدر دل دل کردی که قند از شعرهایم پرید و
طعم واژه هایم تلخ شد...
حالا نه به دفترم میچسبند،
و نه به دلِ دیگری..!
من مانده ام و اشعاری تلخ
که روی دستم مانده ....!
تو باید معذرت بخواهی..!