در آغوش کسالت اتاق نشسته ام
در آغوش کسالت اتاق نشسته ام
پنجره ای بی زبان
رو به انزوای خورشیدم
بی پرده تر ازین چگونه بگویم:
نبودنت
تکه های شب است
برای من که همیشه از تاریکی میترسیدم
#ریحانه_جهانی
پنجره ای بی زبان
رو به انزوای خورشیدم
بی پرده تر ازین چگونه بگویم:
نبودنت
تکه های شب است
برای من که همیشه از تاریکی میترسیدم
#ریحانه_جهانی
- ۱۹۴
- ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۷
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط