Mohªmmªð

Mohªmmªð

*********


 ﻧﺎﻣﺖ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ؟
ﺁﺩﻡ
ﻓﺮﺯﻧﺪ؟
ﻣﻦ ﺭﺍ ﻧﻪ ﻣﺎﺩﺭﯾﺴﺖ ﻧﻪ ﭘﺪﺭ، ﺑﻨﻮﯾﺲ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﯾﺘﯿﻢ ﺧﻠﻘﺘﻢ.
ﻣﺤﻞ ﺗﻮﻟﺪ؟
ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺎﮎ
ﺍﯾﻨﮏ ﻣﺤﻞ ﺳﮑﻮﻧﺖ؟
ﺯﻣﯿﻦ ﺧﺎﮎ
ﺁﻥ ﭼﯿﺴﺖ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻥ ﻧﻬﺎﺩﯼ؟
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﺳﺖ.
ﻗﺪﺕ؟
ﺭﻭﺯﯼ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺧﺪﺍ،
ﺍﯾﻨﮏ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﺨﺘﻢ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺧﺎﮎ.
ﺍﻋﻀﺎﺀ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ؟
ﺣﻮﺍﯼ ﺧﻮﺏ ﻭ ﭘﺎﮎ ، ﻗﺎﺑﯿﻞ ﺧﺸﻤﻨﺎﮎ ، ﻫﺎﺑﯿﻞ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ.
ﺭﻭﺯ ﺗﻮﻟﺪﺕ؟
ﺭﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ، ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻋﺸﻖ.
ﺭﻧﮕﺖ؟
ﺍﯾﻨﮏ ﻓﻘﻂ ﺳﯿﺎﻩ ، ﺯ ﺷﺮﻡ ﭼﻨﺎﻥ ﮔﻨﺎﻩ.
ﭼﺸﻤﺖ؟
ﺭﻧﮕﯽ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﺑﺎﺭﺵ ﺑﺎﺭﺍﻥ ، ﮐﻪ ﺑﺒﺎﺭﺩ ﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ.
ﻭﺯﻧﺖ ؟
ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺳﺒﮏ ﮐﻪ ﭘﺮﻡ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ،
ﻧﻪ ﺁ ﻧﭽﻨﺎﻥ ﻭﺯﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺸﯿﻨﻢ ﺑﺮﻭﯼ ﺧﺎﮎ.
ﺟﻨﺴﺖ ؟
ﻧﯿﻤﯽ ﻣﺮﺍ ﺯ ﺧﺎﮎ ، ﻧﯿﻤﯽ ﺩﮔﺮ ﺧﺪﺍ.
ﺷﻐﻠﺖ ؟
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﮐﺸﺖ ﺍﻣﯿﺪﻡ.
ﺷﺎﮐﯽ ﺗﻮ ؟
ﺧﺪﺍ.
ﻧﺎﻡ ﻭﮐﯿﻞ ؟
ﺁﻥ ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﺧﺪﺍ.
ﺟﺮﻣﺖ؟
ﯾﮏ ﺳﯿﺐ ﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖ ﻭﺳﻮﺳﻪ.
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﯿﻦ ؟؟!!
ﻫﻤﯿﻦ.
ﺣﮑﻤﺖ؟
ﺗﺒﻌﯿﺪ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻦ.
ﻫﻤﺪﺳﺖ ﺩﺭ ﮔﻨﺎﻩ؟
ﺣﻮﺍﯼ ﺁﺷﻨﺎ.
ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ ﺍﯼ؟
ﮐﻤﯽ.
ﺯ ﭼﻪ؟
ﮐﻪ ﺷﻮﻡ ﺍﺳﯿﺮ ﺧﺎﮎ.
ﺁﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻼ‌ﻗﺎﺗﺖ ﺁﻣﺪﻩ؟
ﺑﻠﯽ.
ﮐﻪ؟
ﮔﺎﻫﯽ ﻓﻘﻂ ﺧﺪﺍ.
ﺩﺍﺭﯼ ﮔﻼ‌ﯾﻪ ﺍﯼ؟
ﺩﯾﮕﺮ ﮔﻼ‌ﯾﻪ ﻧﻪ؟ﻭﻟﯽ ...
ﻭﻟﯽ ﭼﻪ ؟
ﺣﮑﻤﯽ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ؟ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﻨﺎﻩ!!؟؟
ﺩﻟﺘﻨﮓ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﯼ ؟
ﺁﺭﯼ ﺯﯾﺎﺩ.
ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻪ؟
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍ.
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﯼ ﺳﻨﺪ؟
ﺑﻠﯽ.
ﭼﻪ ؟
ﺩﻭ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺷﮏ.
ﺩﺍﺭﯼ ﺗﻮ ﺿﺎﻣﻨﯽ؟
ﺑﻠﯽ.
ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ؟
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﻢ ﺧﺪﺍ.
ﺩﺭ ﺁ ﺧﺮﯾﻦ ﺩﻓﺎﻉ؟
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻤﺶ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﺩﻋﺎ.