خواستم بنویسم، مه تمام کلمات رو پنهان کرده بود.

خواستم بنویسم، مه تمام کلمات رو پنهان کرده بود.
به سبزکم فکر کردم، پاییز شد، پر از دلتنگی.
به نعنا فکر کردم، گردباد آمد، پر از سردرگمی.
به آدم‌ها فکر کردم، باتلاق نمایان شد،تنها و بی اعتماد.
فکر زندگی به سرم زد، باران بارید،آرام و غمگین ولی زیبا.
به تو فکر کردم،خورشید تابید، گرم و امیدوار؛ رنگین کمانی ساخت، بی نظیر و ماندگار.