مخفی نکن این صورت طوفانی ات را

مخفی نکن این صورت طوفانی ات را
در چنگ دریا، بی سرو سامانی ات را
باران گرفت و چتر میگیرم برایت
گر چه خودت پوشیده ای بارانی ات را
جایش هنوزم درد دارد روی قلبم
بردار تیغ خنده ی پایانی ات را
من حق ندارم عاشقت باشم عزیزم
بوسیدمت اما نه لب پیشانی ات را
من مرده باشم نشنوم تا صبح یکریز
باران اشک و گریه ی پنهانی ات را
این روزها آشفته ام مانند یعقوب
گم کرده ام پیراهن کنعانی ات را