مهربانم کاش بودی و سر بر آستانت می نهادم

مهربانم کاش بودی و سر بر آستانت می نهادم

و آنگاه غریبانه می گریستم و می گفتم

که بی تو تنهاترینم

شاید آن روز که سهراب نوشت

تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبری از دل پر درد گل یاس نداشت

باید اینطور نوشت

هر گلی هم باشی

چه شقایق،چه گل پیچک و یاس

زندگی در گرو خاطرهاست

خاطره در گرو فاصله هاست

فاصله تلخ ترین خاطره هاست