"... خدایا!

"... خدایا!
اندیشه و احساس مرا در سطحی پائین میاور که
زرنگی‌های حقیر و پستی‌های نکبت‌بار و پلید "شبه
آدم‌های اندک" را متوجه شوم، چه، دوست‌تر می‌دارم "
بزرگ‌واری گول‌خور" باشم، تا، هم‌چون اینان، "کوچک
‌واری گول‌زن"..."
.