بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
پس باید این تهدید را مبدل به فرصت نماید، نه این که حکومت بر عرصه‌ وجود را به شیطان واگذار نماید.
امتحان : امتحان یعنی همین؛ و همه چیز امتحان است. معلم در مدرسه درس می‌دهد، مربی شاگرد را تربیت می‌کند. شاگرد هم به گمان خودش علامه‌ دهر شده است، اما ناگهان امتحان برگزاری می‌شود و بر خود امتحان دهنده معلوم می‌شود که چیزی یاد گرفته بود یا خیر؟ ندیدیم گاهی معلم چند قضیه ریاضی یا هندسی را یاد می‌دهد، اما وقتی یک مسئله‌ای طرح می‌کند که پاسخش در همان قضایایی است که تدریس و تعلیم نموده، دانش آموز نمی‌تواند حل کند؟!
پس معلوم است که قضیه را یاد نگرفته بود. همه زندگی همین طور است. این امتحان‌ها برای آگاهی، اصلاح و رشد است. خداوند منّان گاه می‌دهد، گاه نمی‌دهد، گاه آن چه داده پس می‌گیرد، گاه در نیازها می‌آزماید تا انسان رشد کند، پس اینها همه برای مقاوم‌سازی و امتحان است.
وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ - و حتما شما را به اندكى از ترس و گرسنگى و كاهشى از مال‏ها و جان‏ها و محصولات درختان، يا ثمرات زندگى از هسمر و فرزند و حاصل تلاش و ... آزمايش خواهيم نمود و شكيبايان را مژده ده.(سوره بقره آیه 155)
پرستش : انسان و کل جهان، مخلوق هستند، پس چه بخواهند و چه نخواهند، پرستنده هستند. برخی گمان می‌کنند، چون خدا را نمی‌پرستند، دیگر هیچ پرستشی ندارند، در حالی که پرستش فطری مخلوقات و به ویژه انسان است. لذا اگر انسان خدای حقیقی را نپرستید، حتماً خدایان کاذب مثل هوای نفس یا طواغیت بیرونی را می‌پرستد، و هیچ هم فکر نمی‌کند که آیا این پرستش، فایده‌ای هم دارد و یا چه ضررها و خسران‌هایی را به بار می‌آورد.
فواید: مگر می‌شود فواید معرفت، ایمان و اطاعت از معبود حقیقی را بر شمرد؟!
انسان با هدفش و محبوبش إله و معبودش تعریف می‌شود و نور یا سیاهی هر چه به او توجه و تعلق داشته باشد را به خود را می‌ گیرد؛ حال آیا بالاتر از نور و رنگ الهی نه رنگ مادی، نور و رنگی هم هست؟ این نور و رنگ، برای عبادت کنندگان الله جلّ جلاله می‌ باشد:
صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَ-آرى ايمان دل‌هاى ما رنگ‏آميزى خدايى است و كيست كه رنگ‏آميزيش بهتر از خدا باشد؟ و ما پرستندگان اوييم.(سوره بقره آیه 138)(ادامه دارد...)