{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

دشت‌هایی چه فراخ !

دشت‌هایی چه فراخ !
کوه‌هایی چه بلند،
"من چه سبزم امروز !
در دلم چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح،
و چنان بی‌تابم، که دلم می‌خواهد
بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه!


«سهراب سپهری»
دیدگاه ها (۳)

ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻮﯼ ﮔﻞ ﻣﯿ ﺪﺍﺩ ، ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﭼﯿﺪﻥ ﮔﻞ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﻫﯿ...

خداوندا زمستان است، اما هوا بس ناجوانمردانه گرم است...زمین ل...

پای ما لنگ است و منزل بس دراز،دست ما کوتاه و خرما بر نخیل.«ح...

هر که خود داند و خدای دلش، که چه دردی ست در کجای دلش...! ...

🌷🌸 #تابستان است سایه ها میدانندکه چه تابستانیستمهربانی هست س...

Broken Wings پارت 1

پلیس من...p۹

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط