{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ﮔﻢ ﺷﺪﻡ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﯽ‌ﺩﺍﻧﻢ ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻡ

ﮔﻢ ﺷﺪﻡ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﯽ‌ﺩﺍﻧﻢ ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻡ
ﺷﺒﻨﻤﯽ ﺑﻮﺩﻡ ﺯ ﺩﺭﯾﺎ ﻏﺮﻗﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﯾﺎ ﺷﺪﻡ
ﺳﺎﯾﻪ‌ﺍﯼ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺧﻮﺍﺭ
ﺭﺍﺳﺖ ﮐﺎﻥ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﭘﯿﺪﺍ ﮔﺸﺖ ﻧﺎﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻡ
ﺯﺁﻣﺪﻥ ﺑﺲ ﺑﯽ ﻧﺸﺎﻧﻢ ﻭﺯ ﺷﺪﻥ ﺑﺲ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ
ﮔﻮﺋﯿﺎ ﯾﮑﺪﻡ ﺑﺮﺁﻣﺪ ﮐﺎﻣﺪﻡ ﻣﻦ ﯾﺎ ﺷﺪﻡ
ﻣﯽ‌ﻣﭙﺮﺱ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺳﺨﻦ ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ‌ﺍﯼ
ﺩﺭ ﻓﺮﻭﻍ ﺷﻤﻊ ﺭﻭﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺎﭘﺮﻭﺍ ﺷﺪﻡ
ﺩﺭ ﺭﻩ ﻋﺸﻘﺶ ﭼﻮ ﺩﺍﻧﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﻭ ﺑﯽ ﺩﺍﻧﺸﯽ
ﻻ‌ﺟﺮﻡ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻫﻢ ﻧﺎﺩﺍﻥ ﻭ ﻫﻢ ﺩﺍﻧﺎ ﺷﺪﻡ
ﭼﻮﻥ ﻫﻤﻪ ﺗﻦ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ‌ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﻮﺩ ﻭ ﮐﻮﺭ ﮔﺸﺖ
ﺍﯾﻦ ﻋﺠﺎﯾﺐ ﺑﯿﻦ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺑﯿﻨﺎ ﻭ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎ ﺷﺪﻡ
ﺧﺎﮎ ﺑﺮ ﻓﺮﻗﻢ ﺍﮔﺮ ﯾﮏ ﺫﺭﻩ ﺩﺍﺭﻡ ﺁﮔﻬﯽ
ﺗﺎ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ‌ﺩﻝ ﺁﻧﺠﺎ ﺷﺪﻡ
ﭼﻮﻥ ﺩﻝ ﻋﻄﺎﺭ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺩﯾﺪﻡ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻦ ﺯ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺩﻝ ﺍﻭ ﺑﯽ ﺩﻝ ﻭ ﺷﯿﺪﺍ ﺷﺪﻡ
دیدگاه ها (۲)

شیر هرگز سر نمیکوبد به دیوار حصارمن همان دیوانه ی دیروزم اما...

ﮔﺎﻫﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ..ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ ..ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ...

میگن عشق اول مهمه!!!ولی بیشتر که آدم فکر میکنه, میبینه از او...

آهای غریبه.....فریادم ازتونیست ازآشنایی است ک اعتمادم رابه ت...

#عاشقانه_های_من#شعر #شعر_های_زیبا#زیبا #خاص #عاشقانه ##غمگین...

داستان راستان#لقماﻥ ﺣﮑﯿﻢ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺮﺍﯼ #ﻧﻤﺎﺯ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪ. ﺍﺭﺑﺎﺑﺶ...

خاطره من !!ﺳﺎﻝ۸۷ بودﺩ ﮐﻪ ﺗﺒﻌﯿﺪ ﺷﺪﻡ ﺑﻨﺪﺭ ﻋﺴﻠﻮﯾﻪ ﯾﺎ ﻫﻤﻮﻥ ﭘﺎﺭﺱ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط