باید از هر لحظه از زندگی یک عکس داشت

باید از هر لحظه از زندگی یک عکس داشت
از صبحانه
از خنده ها
از گریه ها
از شادی ها
حتی از غم ها
باید از ریخت و پاش خانه هم عکسی داشت
از مرتب بودن خانه
حتی از غر غر کردن های زن همسایه
حتی از مغازه دار محل
از دفتر مشق بچه ها
از کارنامه هاشون
باید از شیطنت های بچه ها هر ثانیه عکسی داشت
حتی باید از گل خشک باغچه هم عکسی گرفت
باید از همان گل در بهار هم عکسی گرفت

آنوقت ها یک دوربین عکاسی داشتیم که عید به عید یک حلقه فیلم ۳۶ تایی پدرم میخرید و با دقت به ترتیب می ایستادیم و عکس میگرفتیم
اول تمام خانواده با هم
پدرم دوربین رو تنظیم میکرد روی تایمر و خودش با عجله آخرین نفری بود که کنار مادرم مینشست
من و خواهر برادر هام هم به ترتیب قد پشت سرشون می ایستادیم
بعد با دقت برای اینکه حتی یک عکس از حلقه هدر نرود عکس میگرفتیم
من با مادرم ، من با پدرم ، من با پدر و مادرم
و همینطور خواهر ها و برادر هام ...

مثل الان نبود که تند تند عکس بگیریم با شکلک های متفاوت و سر آخر از بین عکسها گلچین کنیم
حالا با وجود حافظه های چند گیگ تلفن های همراه و دوربین های چند مگا پیکسلی دیگر نیازی به حلقه های ۳۶ تایی فیلم نیست
دیگر تاریکخانه های عکاسی که با دقت حلقه های عکس را در می آوردند تا نور عکسها را نسوزاند یکی یکی تعطیل شدند
دیگر نیازی نیست کسی دوربین را تنظیم کند و خودش با عجله بیاید سر جایش بنشیند تا عکس بگیرد حالا دیگر سلفی گرفتن هست
دیگر همه چیز راحت شد
با این همه راحتی حیف نیست از تمام لحظه ها عکس نداشته باشیم
راستش من اگر آن زمان از امکانات حالا داشتم حتی
از سنگ هایی که با آنها یه قول دو قول بازی میکردم هم عکس میگرفتم
از دوچرخه ام
از دفتر نقاشی ام
از لی لی بازی کردن هم عکس میگرفتم
از عروسکم
ای کاش می توانستم

باید از تمـــــام شــادی ها عکس گرفت
تمام خنده ها را عکس بگیرید
و در مموری ذخیره کنید حیف است
ما که نتوانستیم شما که میتوانید چرا استفاده نمی‌کنید ...