گاهی خوابت را میبینم بی صدا بی تصویر مثل ماهی در ابهای تاریکه یک برکه کاشی که لب میزنند و معلوم نیست حباب کلمه اند یا بوسه های دلتنگی و میفهمم که ماهی می داند اندوه بزرگیست زمانی که نباشی