سوزه ی باد وحشی

سوزه ی باد وحشی
قاب سیاه مردم
دیو های گشنه بیدار
زلزله بی ترحم
دیو دو سر بیدار شد
زلزله دست به کار شد
اون که براش میمیردم
به دست دیو شکار شد
به دست دیو شکار شد
شد شد شد شد شد
شب پر قصه بودم
نرسید به ابرم
قصه چه بد تموم شد
باغ ستاره پرپر
خونه روی گسل بود
لزله مهمونش شد
اون که براش میمردم
لرزه غزل خونش شد
لرزه غزل خونش شد

ها ها ها
یه یه یه

هق هق شاپرک ها
زوزه ی قبر
وحشت
اب که پر از ناله شد
درد و تر این حکایت

وقتی که من خونه مو ، رو لرزه ها گذاشتم
زلزله رو ندیدم
بستشو وا گذاشتم
من میدونم من بودم
که یادتم نبودم
پشتمو نوکر که بودش
تکیه ای از وجودم
اسم قضا و فدرو
روی غفلتم گذاشتم
عشق خدا رو کشتم
کاشکی دوسش نداشتم
اون که براش میمیردم
گل رو خاکش گذاشتم
کاش که دوسش نداشتم