یک سال گذشت .

یک سال گذشت .
غمی داشتیم . شاد شدیم در کنارش.
امیدی داشتیم . نفسی کشیدیم با امیدش.
جانی داشتیم. تقدیمش کردیم .
یک سال پر خاطره در ویسگون گذشت . اگر محبتی کردیم که وظیفه است . اگر دلی شکستیم و بی احترامی کردیم که دوستان باید به بزرگی خود ببخشند . این آخرین پست من در سال نود و‌چهار هست . امیدوارم از پست های من استفاده ی لازم را کرده باشین . سالی پیش رو سال . سالی سرشار از عشق امید باشد برای تمام دوستانم. من سال نود و پنج را سال محبت می نامم. چون فقط محبت است که تمام دیوارها را نابود می کنم و محبت من به شما همین پست های زیبا هستن . من را به بزرگی معرفتتان ببخشید . سال نو پیشاپیش مبارک