هبوطبا کنجکاوی پرسید

هبوط...با کنجکاوی پرسید:

whre are you from? اهل کجا هستی؟
تا حالا نپرسیده بود یا فکر می کردم می دانست.

با تلفظ نام ایران به لهجه آمریکایی گفتم :Iran ، آی رن که کلمه ای دو معنایی شده بود و ترجمه اش می توانست چنین القا کند که من این راه را دویده ام...!
گفت تمام مسیر راه که صبح بشه یا برا رسیدن دویدنت معلوم نیس
گفتم از گلبرگ های گلی که در دستم هست بپرس
گفت چراچون اینهمه قرمزن مث قلبت
خندیمم
امروز انگلیسی خیلی سخت شده بود برام نمی‌دونستم کاش حافظم انگلیسی بلد بود دو تا دوش وقت مدیترانه ای سیسیلی شعر گفته بود
حالا کی باید بشینه شکسپیر بخونه یا این شاعر جدیداشون بیل نات خوش تیپ.
همیشه میگه این چیش خوشتیپه؟! اسمم بلد نیس درس تلفظ کنه میگه هاش جان
میگم بهش :گیر نده به دوست داشتنای من
می‌خنده
باز میگم بگو زر جان راحتتر نیسی . دوستاش هم میگن جان بهم هر وقت کسی صدام میزنه هی لبخند میزنی اونقدری که دندوناشا پیدا میشن.
ای حافظ بزار باز بخودت تا این خانوم مگان ارور که شعراش بی قافیه
آی حافظ دوش میآمدوووو اما الان که دیدم

زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست

باز بگو چه بر بست ت ت ت ت ت ت ت ت..ژانویه ۲۰۲۰