یکی از این همه مردم

یکی از این همه مردم
یکی از این شب ها
که ماه می تابد
آیا بلند خواهد گفت:
خوش آمدی؟
و یا سپیده دم، آنگه که وقت رفتن اوست
یکی زند فریاد:
که ای دویده به پهنای آسمان دشت شب، همه شب
رهانده جان من از تیرگی
سفر خوش باد.
چه مردمان بدی!