پر از آواز عشق می‌شود لحظه‌هایم

پر از آواز عشق می‌شود لحظه‌هایم
وقتی در روشنای توت و ابریشم
زاده می‌شود پَرِ پروانه‌ات...
لحظه‌ی عزیمت تنهایی
و حکایت آغاز دوست داشتن توست.

اصلا از همان ابتدا
از همان انعکاس واژ‌ه‌ی زندگی در جهان
شاعرانِ عشق می‌دانستند
نام تو
قرار است غزل شود در دیوانم

ای تمام تقویم تاریخ!
بی‌تاب در طناب‌زدن‌های پیاپی‌ام با تو...
بال بگشا
بیا


گذشت زمان بر آن ها که منتظر می مانند بسیار کند،
بر آنها که می هراسند بسیار تند،
بر آنها که زانوی غم در بغل می گیرند بسیار طولانی،
و بر آنها که به سرخوشی می گذرانند بسیار کوتاه است.

اما، برآنها که عشق می ورزند،
زمان را آغاز و پایانی نیست.

ویلیام شکسپیر