ز تو حذر نمی کنم، گر چه ز من حذر کنی

ز تو حذر نمی کنم، گر چه ز من حذر کنی
جان به ره تو میدهم ، گر تو به من نظر کنی

از نفَس تو میشوم ، هم نفس ستاره ها
خیمه به ماه میزنم، گر به شبم گذر کنی

پاک شوم ز خاک تن، گر چو صبا به من رسی
خاکِ ره تو میشوم ، تا گُلِ من گُهر کنی

شهره ی شهر میشوم، از شَر و شور عاشقی
باغ شکوفه میشوم ، میل بهار اگر کنی

جان جهان چه دیده ای ؟ از چه رسَن کشیده ای
حالِ مرا تو دیده ای، از چه بَدَم بَتر کنی

نور به جان ما تویی، خضر زمان ما تویی
لب بگشا که در دمی، زیر بسا زبَر کنی

صور بِدَم که مرده ام، خاک به خاک برده ام
محوِ توام که هر دمی ، محشر تازه تر کنی