ای قوس لبت ، قوس قزح را زده طعنه ...

ای قوس لبت ، قوس قزح را زده طعنه ...
هرم بدنت بر تب صحرا زده طعنه

ابریشمِ دستانِ به دستم نرسیده ات
بر بال و پر دسته ی رقوها زده طعنه

شب گمشده در پیچ و خم گیس بلندت
هر تار تو بر صد شب یلدا زده طعنه

لب باز کن ای آنکه لبت با دم گرمش
عمری به دم گرم مسیحا زده طعنه

گیسوت طناب است و تنت چوبه ی دار است
ای آنکه حکومت به مغول ها زده طعنه

از آب وفای تو فلک هم نچشیده است ...
کی غیرِ تو اینگونه به دنیا زده طعنه