قرص مسکن از عجیب‌ترین اختراعات بشر است. قرص را ته گلو می‌

قرص مسکن از عجیب‌ترین اختراعات بشر است. قرص را ته گلو می‌اندازی و آن را با جرعه‌ای آب به دوزخ درونت می‌فرستی و انتظار می‌کشی تا اثر کند و از تو چیزی بسازد که نیستی؛ کالبدی آسوده و بی‌درد.
مسکن مثل شمشیرزنی بی‌روح و خبره سراغ دردهای پراکنده می‌رود و تیغ را در گردن کوتاه و فربه‌شان فرو می‌کند و جسمت پر می‌شود از تن‌های بی‌سرِ گذرا.
برای چند ساعتی مهاجر موقت و غیرقانونیِ جهانی می‌شوی که در آن رنجی نیست؛ تن‌های سالم و شگفت‌انگیز.
کم‌کم اثر قرص از بین می‌رود و کالسکه‌ها کدو می‌شوند. دوباره در خود جمع می‌شوی و‌ فکر می‌کنی هیچ چیز همیشگی نیست؛ نه مرارت و سختی و نه مسرت و آسودگی.
بعد انتظار می‌کشی تا ورق برگردد.

#آنالی_اکبری