خوب بودن هم حدی دارد!

خوب بودن هم حدی دارد!
اما حدّش را نمیدانیم!
و چه آسان خوب بودیم...

خوب بودیم که راحت شکستنمان!
خوب بودیم که باز هم گفتیم عیبی ندارد!
خوب بودیم که بخشیدیم!
خوب بودیم که به بعضی ها زیادی بال و پر دادیم!
خوب بودیم که فکر کردند زخمی نخورده ایم...
غمی نداشته ایم...
دردی نکشیده ایم...
تنها نبوده ایم...
اما اشتباه فکر کردند!
خوب بودن ما، شکستن داشت...
درد داشت...
زخم داشت...
تنهایی داشت...
بغض داشت...
اشک داشت...
و ما هنوز چقدر خوبیم که باز "خوب"مانده ایم...