در آستانه ی غروب من به دریا نگاه خواهم کرد و دلتنگت خواه

در آستانه ی غروب، من به دریا نگاه خواهم کرد و دلتنگت خواهم شد، عشق من. روزی تنها دلخوشی ام تو بودی و الان تنها فکرم اینه که چرا نیستی
میدونم فرصتی برای برگشت نیست ولی من آغوشتو میخوام
آغوشی که بعدا یاد آوری اش بزرگترین دلخوشی ام خواهد بود
(و سوزنی از جیب پالتویش در اورد و سر ان را روی رگ گردنش گذاشت)
(با صدایی لرزان): خدافظ امیدوارم به زودی نبینمت، زندگی کن و خوشحال باش
و با فشار سوزن، رگش پاره شد
. خدافظ.