برف های هفت سالگی ام را به خاطر صبح هایش

برف های هفت سالگی ام را به خاطر صبح هایش
با صدای پدر دوست داشتم
'بیدار شو ببین که چه برفی می آید'

برف های ده سالگی ام را
به خاطر آدم برفی هایش

برف های چهارده سالگی ام را
برای اخبار
شبانگاهی ،برای تعطیلی هایش

برف های بیست سالگی ام را
درست به خاطر ندارم
روزهایی تار
سرگردان میان فکر های یخ زده و امیدهای موهوم

برف های بیست وچهار سالگی ام را
زودتر از اینها باید فراموش کنم
برایم هیچ چیز ندارند
فقط سرما ....
فقط سرما ....