دلی را کز آسمان و دایره‌ی افلاک بزرگترست و فراختر و لطیفت

دلی را کز آسمان و دایره‌ی افلاک بزرگترست و فراختر و لطیفتر و روشنتر، بدان اندیشه و وسوسه چرا باید تنگ داشتن و عالم خوش را بر خود چو زندان تنگ کردن؟

چگونه روا باشد عالمِ چو بوستان را بر خود چو زندان کردن؟ همچو کرم پیله، لعاب اندیشه و وسوسه و خیالات مذموم بر گردِ نهادِ خود تنیدن و در میان زندانی شدن و خفه شدن!

ما آنیم که زندان را بر خود بوستان گردانیم.
چون زندان ما بوستان گردد،
بنگر که بوستان ما خود چه باشد!

👤 #شمس_تبریزی
دیدگاه ها (۳۵)

کیومرث عباسی قصری

ای مرغ روح بر پر ازین دام پر بلاپرواز کن به ذروهٔ ایوان کبری...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط