بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم : زاویۀ دید، تفکر است :
کسانی که در راه خدا کشته میشوند، خداوند چه کاری برایشان میکند؟ ما میگوییم: شهادت یک کار خیلی بزرگ و باعظمت است، حتماً در مقابل این کار باعظمت، خدا برایشان غوغا میکند!
اما خدا میفرماید: من کارها و اعمال آنها را ضایع نمیکنم و کارشان را درست میکنم، و آنها را به بهشت میبرم!
خدایا ما فکر میکردیم خیلی بیشتر از اینها تحویلشان بگیری! اما خداوند اندازۀ واقعیاش را بیان میفرماید و مبالغهآمیز حرف نمیزند.
در روایات، تفکر بهعنوان وسیله و راهِ رسیدن به بصیرت و نگاه درست، معرفی شده است. امیرالمؤمنین(ع) میفرماید: افْکِرْ تَسْتَبْصر - فکر کن، نگاهت خوب میشود.(عیونالحکم- ص 75)
رَأْسُ الِاسْتِبْصَارِ الْفِکْرَة - ریشۀ بصیرت، فکر است. (غررالحکم ص57)
مَنْ طَالَتْ فِکْرَتُهُ حَسُنَتْ بَصِیرَتُه - هر کس زیاد فکر کند بصیرتش خوب می شود.(غررالحکم ص57)
در روایت دیگری، علی(ع) میفرماید: لَا بَصِیرَةَ لِمَنْ لَا فِکْرَ له - کسی که فکر ندارد، بصیرت ندارد. (عیونالحکم- 539)
مَنْ تَفَکَّرَ أَبْصَر - کسی که خوب تفکر کند نگاه خوب و درستی پیدا میکند.(نهج البلاغه - نامه31)
إِنَّمَا الْبَصِیرُ مَنْ سَمِعَ فَفَکَر - بصیر، کسی است که میشنود و فکر میکند!(عیون الحکم- ص 178)
حکمت برجستهترین نوع تفکر است، یعنی اینکه با فکرکردن تولید مطلب کنیم.
خداوند دربارۀ پیامبر(ص) می فرماید: یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ - به مردم فقط کتاب یاد نده؛ حکمت هم یاده بده!(سوره جمعه بخشی از آیه 2)
که این نتیجه تفکر است، ولی متأسفانه، بعضی ها ما دیندارها را به ضدیت با تفکر متهم می کنند!
بعضی از تفکرها، پرواز در فضای اندیشه نیست بلکه سقوط در پرتگاه است. البته در هر دوی اینها، رهایی هست، اما سر خوشیِ سقوط، بسیار کوتاه است!
لذا میتوان گفت: فکرنکردن، از بعضی فکر کردنها که پایه و اساس درستی ندارد بهتر است! بعضیها فکر میکنند به اینکه چطوری حرفی را که بدون فکر کردن به آن رسیدهاند، به دیگران منتقل کنند؟ یا اینکه چگونه به علاقهای برسند که بدون فکر در دلشان ایجاد شده است؟ درحالیکه اگر به خودِ آن حرف و یا علاقه فکر کنند متوجه میشوند که چقدر حرف بیخود یا علاقۀ بیارزشی است! بعضیها هم وقتی فکر میکنند، دچار حرص و حسرت و حسادت میشوند؛ اینها اگر فکر نکنند بهتر است!(پایان)
قسمت دوم : زاویۀ دید، تفکر است :
کسانی که در راه خدا کشته میشوند، خداوند چه کاری برایشان میکند؟ ما میگوییم: شهادت یک کار خیلی بزرگ و باعظمت است، حتماً در مقابل این کار باعظمت، خدا برایشان غوغا میکند!
اما خدا میفرماید: من کارها و اعمال آنها را ضایع نمیکنم و کارشان را درست میکنم، و آنها را به بهشت میبرم!
خدایا ما فکر میکردیم خیلی بیشتر از اینها تحویلشان بگیری! اما خداوند اندازۀ واقعیاش را بیان میفرماید و مبالغهآمیز حرف نمیزند.
در روایات، تفکر بهعنوان وسیله و راهِ رسیدن به بصیرت و نگاه درست، معرفی شده است. امیرالمؤمنین(ع) میفرماید: افْکِرْ تَسْتَبْصر - فکر کن، نگاهت خوب میشود.(عیونالحکم- ص 75)
رَأْسُ الِاسْتِبْصَارِ الْفِکْرَة - ریشۀ بصیرت، فکر است. (غررالحکم ص57)
مَنْ طَالَتْ فِکْرَتُهُ حَسُنَتْ بَصِیرَتُه - هر کس زیاد فکر کند بصیرتش خوب می شود.(غررالحکم ص57)
در روایت دیگری، علی(ع) میفرماید: لَا بَصِیرَةَ لِمَنْ لَا فِکْرَ له - کسی که فکر ندارد، بصیرت ندارد. (عیونالحکم- 539)
مَنْ تَفَکَّرَ أَبْصَر - کسی که خوب تفکر کند نگاه خوب و درستی پیدا میکند.(نهج البلاغه - نامه31)
إِنَّمَا الْبَصِیرُ مَنْ سَمِعَ فَفَکَر - بصیر، کسی است که میشنود و فکر میکند!(عیون الحکم- ص 178)
حکمت برجستهترین نوع تفکر است، یعنی اینکه با فکرکردن تولید مطلب کنیم.
خداوند دربارۀ پیامبر(ص) می فرماید: یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ - به مردم فقط کتاب یاد نده؛ حکمت هم یاده بده!(سوره جمعه بخشی از آیه 2)
که این نتیجه تفکر است، ولی متأسفانه، بعضی ها ما دیندارها را به ضدیت با تفکر متهم می کنند!
بعضی از تفکرها، پرواز در فضای اندیشه نیست بلکه سقوط در پرتگاه است. البته در هر دوی اینها، رهایی هست، اما سر خوشیِ سقوط، بسیار کوتاه است!
لذا میتوان گفت: فکرنکردن، از بعضی فکر کردنها که پایه و اساس درستی ندارد بهتر است! بعضیها فکر میکنند به اینکه چطوری حرفی را که بدون فکر کردن به آن رسیدهاند، به دیگران منتقل کنند؟ یا اینکه چگونه به علاقهای برسند که بدون فکر در دلشان ایجاد شده است؟ درحالیکه اگر به خودِ آن حرف و یا علاقه فکر کنند متوجه میشوند که چقدر حرف بیخود یا علاقۀ بیارزشی است! بعضیها هم وقتی فکر میکنند، دچار حرص و حسرت و حسادت میشوند؛ اینها اگر فکر نکنند بهتر است!(پایان)
- ۴۹۶
- ۱۳ تیر ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط