علاقه؛کلمه ای گاهی شگفت انگیز یا گاهی خورد کننده.

علاقه؛کلمه ای گاهی شگفت انگیز یا گاهی خورد کننده.
ولی علاقه به یک شخص نه،علاقه ی ذاتی به چیز های مادی،آهنگ ها،کتاب ها،سخن ها،موضوع ها یا فیلم ها و...
متاسفانه چون من نمی توانم با این علایق همگانی کنار بیایم همیشه مورد سرزنش قرار می،گیرم.
آیا چون من نمیتوانم با علایق شما کنار بیایم و بدون بی احترامی فقط در یک جا مینشینم و تماشا میکنم پس گناهکار هستم؟
علایق من متفاوت است..نوع فکر،نوشته ها،موزیک ها...و تمام چیز ها..
و من حتی ذره ای به علایق متفاوت شما بی احترامی نکرده ام.
چون بر خلاف ذهنیت شما من میدانم که خورد شدن سلیقه ی متفاوت چه حس بدی دارد،اینکه به سلیقه ی علاقه هایت احترام نمی گذارند و علاقه ی تورا بخاطر اینکه با علایقشان گاهی در تضاد و کنار نیامدن است سرزنش و مسخره میکنند.
در این مواقع این نظر های بیخودی فاقد اهمیت است.
ولی اگر شدت بگیرد حتی میتواند در ارتباط های خانوادگی مشکل ایجاد کند و بقیه این را نمی دانند که این حرف های نیش داری که میزنند ممکن است با خانواده ای که تمام عمر سعی کردی حتی یکم ارتباطت را حفظ کنی اختلال ایجاد کند و خانواده فکر کنند که چرا من و علاقه هایم اینگونه هستند.
حتی سر همین علاقه خانواده فکر میکنند که چرا تو وجود داری،چرا هستی،اگر نبودی بهتر بود،زندگی مارا زهر بر کام شیرینمان میکنی.
ولی...خب...اخر سر سرزنش ها بر سر من قرار میگیرد وبجای اینکه مسئله حل شود صورت مسئله پاک شده.
ولی باید بگویم...این علاقه های من...،هرچقدر اشتباه و در تضاد با عقیده های شما باشد تنها چیز هایی بود که در برابر رفتار های دور کننده ی شما آرامش حقیقی را به من میداد.
مانند آرامشی حقیقی که من میتوانم کمی از آن را در مرگ یافت کنم.