سرانگشتانت شکوفه می دهند

سرانگشتانت شکوفه می دهند
تا من ببویمشان
و دست هایت به لب هایم آب
تا زنده بمانم
چون مادری به کودک خویش.
آه انگشتانت
آنها حتی قلب مرا شخم زده اند
و اکنون قلبی سوخته ام
آنگاه که تو
حجم خالی آغوشم را پر می کنی
قلبی سوخته
در کوزه آبی که تو می نوشانی ام.



"پابلو نرودا"
دیدگاه ها (۱)

بیدی از بلور، سپیداری از آب،فواره‌ای بلند که باد کمانی‌اش می...

سرانگشتانت شكوفه می دهند، تا من ببويمشانو دست هايت به لب هاي...

اگر عشقتنها اگر عشقطعم خود را دوباره در من منتشر کندبی بهاری...

مانند یک بغض در گلویم. . .گاهی قورتت می دهم و گاهی بی اختیار...

چه بی تابانه میخواهمت

استوری عاشقانه ای کاش

#چالش_بیوگرافی_منمنم مریم دختری از خطه خلیج همیشه فارس با ق...

تقدیم به پدرم:رفتی ...به همین سادگی...ما ماندیم و حجم بزرگی ...

ᬼ࿐‌ـ‌ٰٰ🌹🍃ـᬼ࿐‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یک چیز را می‌خواهم بدانیمی‌د...

عشق را با تو می شناسم ، زندگی را با تو زیبا میبینماگر گهگاهی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط