غمگینی آدم‌هایی که دوستشان دارم، غمگینم می‌کند.

غمگینی آدم‌هایی که دوستشان دارم، غمگینم می‌کند.

گاهی دلم می‌خواهد گوشه‌های لب‌هایشان را با انگشت‌هام بالا ببرم که شاید خنده یادشان بیاید.

این که کاری از دستم بر نمی‌آید و زورم به دنیا نمی‌رسد، تلخ است.

زیادی تلخ است