{فریادی تا عمق آزادی}

{فریادی تا عمق آزادی}

هنگامه سکوت است
درد در کوچه باغهای زندگی عربده میکشد
و عشق به عزا نشسته
جوانی را
آفتاب مفرور است اینجا
از رگهای ورم کرده ی شب
قطره قطره ستاره گم میشود
و چشم لحظه ها
کور است
فریادی باید
تا عمق آزادی!