روشن ترین آیینه ام ای بهترین ترانــــه ام

روشن ترین آیینه ام ای بهترین ترانــــه ام

ای تکیه گـــاه گریه ام ، گریه ی بی بهانه ام

ابریشم نوازشــی ، باران خوب قصه هــــا

ای از تبار عـــاطفه ، دریای تلخ غصه ها

روشنتر از ستـاره ای در شام تــار بی کسی

گل میدهد در دست تـو ، شاخه ی سبز اطلسی

من از عبور سبز تــو ، با بوی گل ، همــخانه ام

با من بگو ازغصه ات ، بگذار سر بر شانـه ام

ای مـــادرم آیینه ام ، سر تا به پا میخواهمــت

در هرشکفتن ، هرخزان ، چون یک غزل میخوانمت

بانـوی خـوب شعر من ، ای بهترین المــاسها

ای خنده های روشنت ، آواز خوب یـاسها

ای کوه ساکت و صبور ، ای گریه ات بغض زمین

از پشت اشک آیینه ، باغ بهارم را ببیــن

ای مـــادرم ، آیینه ام ، سر تا به پا میخواهمــت

درهرشکفتن ، هرخزان ، چون یک غزل میخوانمت