دلم برای کسی تنگ است ،

دلم برای کسی تنگ است ،
که آفتاب صداقت را به میهمانی گلهای باغ می آورد ،
دلم برای کسی تنگ است ،
که بود با من و ، پیوسته نیز بی من بود !
کسی که بی من ماند ،
کسی که با من نیست ،
کسی دگر کافی ست !


{ حمید مصدق }