بانوی من آرامشت را دوست دارم

بانوی من آرامشت را دوست دارم
زیبایی و آرایشت را دوست دارم

در چشم تو یک لشکری آماده باش است
جنگیدن با ارتشت را دوست دارم

یک دنده ای و غدی و حاضر جوابی
اما زبان سرکشت را دوست دارم

میخواهمت،خندیدی و گفتی: چرا من؟
هم پاسخ و هم پرسشت را دوست دارم

گفتی: که دیدار من و تو اشتباه است
این اشتباه فاحشت را دوست دارم

وقت غزل خواندن بیا شوری به پا کن
لحن صدا در خوانشت را دوست دارم

یادش بخیر، روزی به من گفتی: عزیزم
در عاشقی من کوششت را دوست دارم