امدی تنها نباشم حیف تنهاترشدم ازیقین

امدی تنها نباشم حیف تنهاترشدم ازیقین

گفتی برایم پاک باورشدم ساده گفتی

باورم کن !یاتو می مانم ولی.........رفتی

ودر شعرتوخط خورده ای دیگرشدم....

بازهم دروحشت بی انتها ی فاصله با

هجوم تلخ شب تاصبح همبسترشدم در

میان شعله ناباوری هاسوختم، سوختم در

لحظه های بی توخاکسترشدم گفته بودی

اولین بیت غزل ها ی منی حیف رفتی

ودوباره مصرع آخرشدم.....