آمدن رسمِ خودش را دارد

آمدن رسمِ خودش را دارد
دل مے برے؛
دل مے دهے
اما ماندن...
امان از این ماندن!
که به پاےِ خیلےها نماند
که به تنِ خیلے ها نرفت
ماندن یعنے
بوسه هاےِ هرروزه
یعنے :
تو نباشے؛
من دستم به زندگےنمےرود !
یعنے دلتنگےهاے مدام !
ماندن
شیرین و فرهاد و لیلے
و که و که و که
نمےخواهد
ماندن یک من و یک توِ
ساده مےخواهد
یک غرورِ فراموش شده
ماندن
یک دل ساده مےخواهد ... !