بعضی

بعضی
از آدمها
مثل
یک آپارتمان هستند...
مبله . شیک .راحت .
اما
دو روز که توش زندگی میکنی
دلت
تا سرحد مرگ میگیره !

بعضی ها
مثل ی قلعه هستند !!!
خودت
را می کشی
تا
بری داخلش !
بعد
میبینی
اون تو هیچی نیست
جز
چند تا سنگ کهنه و رنگ و رو رفته !

اما !!!
بعضی ها
مثل دیوار قدیمی یه باغند !
میری تو .قدم میزنی .نگاه میکنی !!!
عطرش رو بو میکشی .رنگ ها رو تماشا میکنی...
میری و میری...
آخری
در کار نیست...
به دیوار
که
رسیدی بن بست نیست !
میتونی
دور باغ بگردی !!!

چه آرامشی داره
همنفس
بودن با کسی
که
عمق سینه اش ...
سرشار
از
عطر گلهای سرخ و بهار نارنج است...