{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ما هر چه دویدیم، به جایی نرسیدیم

ما هر چه دویدیم، به جایی نرسیدیم
ای باد! سر انجام تو هم گوشه نشینی ست

از خاک مرا برد و به افلاک رسانید
این است که من معتقدم؛ عشق زمینی ست@
دیدگاه ها (۱)

با تمام وجودم تنها وجودم را به تو میدهم تو ای که در روزهای ب...

دلگیرماز فرداازتمام روزهاییکه با نبودن تو آغاز می شود...چقدر...

دلم در سینه کوبد سر به دیوارکه این مرگ است وبر در می زند مشت...

لبت مرا به غزل‌های نوجوانی بردبه عشق‌های زمينی وآسمانی بردشک...

#شعر_معاصر 🕊بگذار اگر این‌بار سر از خاک برآرمبر شانه تنهایی ...

خبرت هست که از خویش خبر نیست مراگذری کن که ز غم راهگذر نیست ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط