افتاده بود در تن ِ من اتفاق ِ تو

افتاده بود در تن ِ من اتفاق ِ تو
می خواستم ببینمت اما ، ندیدمت
یک لحظه مست بودم و دیدم که آمدی!
با شیشه های خالی ِ الکل، پریدمت!
**
این مَرد را بهانه ی یک زن، گرفته است
یک زن که زلف دارد و بر باد داده است
با احتیاط ،شهره ی شهر ست، مثل ِ من
پیچیده نیست مثل خودم،صاف و ساده است!
**
اهل "همیشه دلخوش ِتقوا"، که ، نیستم
با احتمال ِ لمس ِ تو ، تغییر کرده ام
من مَرد کارهای سیاسی نبوده ام
در فتنه های بی سر و تَه،گیر کرده ام
**
شهریورِ شروع تو را جنگ کرده است
روی تمام دلهره ها خط کِشیده ام
لرزیدن تمامِ تنم را بدون شَک
از لابلای پیرهنت خووب دیده ام
**
از دکمه های پیرهن من شروع کُن
آزادیِ کجای تنم؟! با کجای توست؟!
پس لرزه های بهمن پنجاه و هفت باش
این انقلاب زلزله ی رد پای توست
**