زلفم به پریشانی و چشمم به خطا،رفت

زلفم به پریشانی و چشمم به خطا،رفت
نا دیده مرا دید به ره کرد ودعا ،رفت

زان گونه ندانست کسی، حال مراپیش
از روی قضا گفت ،خدایت به شفا رفت

ناکرده گنه بودم و در خویش ، به زاری
از فکر بداندیشِ کسان ، دل به فنا رفت

من از پی یاری به چنین ، روز گرفتار
پیمان شکنی دیدم و ، مهرم به جفارفت

از ظاهر بد نیست عیان ، باطن مردم
آنکس که مرا دید و، به صدناز وادا رفت

ژِندی نبود ، بهر ریا کاری و ، تزویر
خوش بوددلی راکه به عشق سوی خدارفت


🍁
🍁
🍁 🍁
🍁 🍁 🍁
🍁 🍁 🍁 🍁 🍁 🍁 🍁 🍁
🍁 🍁