شب ششم محرم:

شب ششم محرم:

این شب به نام حضرت قاسم(ع) نامگذاری شده است.
حضرت قاسم دو ساله بود که پدرش امام حسن مجتبی(ع) شهید شد و او در مهد تربیت حسینی بزرگ شد و آن روح بلند و همت عالی در این جوان هاشمی اثری عمیق کرد.
شب عاشورا امام حسین(ع)در جواب حضرت قاسم که گفت:عموجان آیا من هم فردا شهید میشوم؟فرمود:مرگ در نظر تو چگونه است؟قاسم گفت از عسل شیرین تر و امام فرمود:آری تو هم شهید میشوی.
امام حسین(ع)به خاطر کم سن و سال بودن قاسم ابتدا به او اجازه میدان رفتن نداد اما قاسم آنقدر دست و پای امام را بوسید و التماس کرد تا اجازه گرفت و در حالی که اشک میریخت به میدان رفت.افراد زیادی از دشمن را کشت و به جنگ با عمرو بن سعد برخواست که ناگهان با شمشیر بر سر حضرت قاسم زد.قاسم با صورت بر زمین افتاد و فریاد برآورد عموجان و از شدت درد پاهایش را بر زمین میکشید تا اینکه شهید شد.و آن از خدا بی خبران با اسب بر بدن قاسم تازاندن.امام حسین(ع)مانند باز شکاری خود را به قاسم رساند٬سینه اش را به سینه قاسم چسباند در حالی که پاهای قاسم به زمین کشیده میشد او را برد و در کنار شهدای دیگر کربلا گذاشت.
مزار حضرت قاسم(ع)در جوار ضریح مطهر سیدالشهدا و در بین شهدای کربلا میباشد
.
برگرفته از:مقتل الحسین خوارزمی.


السلام و علیک یا قاسم ابن الحسن علیه السلام ...


شب ششم محرم : بامداد سه شنبه 28/7/1394 . . ساعت : 00:22