کوچک که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم

کوچک که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم ، ،


اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم، ،



کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود...


کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش
را از نگاهش می توان خواند، ،


کاش برای حرف زدن ، ،
نیازی به صحبت کردن نداشتیم


کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود ،


کاش قلبها در چهره بود ، ،



اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد..