کافهای تاریک

کافه‌ای تاریک
بیست و چهار دقیقه روبروی هم
بیست و چهار دقیقه سکوت
رنگ‌های رفته را مجسم کن
رویاهای گمشده در مه را
راست می‌گفت نبودن بیشتر
از بودن بود بلند شدم
قهوه را حساب کردم
و بیرون آمدم از دنیا